Hoe sport een Superwoman?

Ik ben altijd wel sportief geweest. Ik heb alleen een probleem met kiezen. Nu ja, ik ben vooral van mening dat je je niet noodzakelijk hoeft vast te pinnen op één sport. Ik hou van verschillende sporten met elk een andere intensiteit, die telkens andere spieren aanspreken. En om de zoveel tijd verander ik eens, maar er zijn wel een aantal zaken die terugkomen. Ik kan ook niet zomaar elke sport doen, vanwege mijn gewrichten. Zo is lopen een no-go. Maar ook volleybal werd mij vroeger altijd afgeraden (veel verdriet over gehad), net als basket.

Welke sporten ik dan wel doe? Awel, deze:

Dansen

Ik begon als jong meisje met ballet. Ik heb dat een aantal jaar gedaan, tot ik last begon te krijgen van mijn gewrichten. Op pointes dansen en overstrekken, het was niet bepaald gezond voor mijn jonge, ontwikkelende lichaam.
Toch liet de dansmicrobe me niet los en op mijn 15de ben ik opnieuw begonnen. Ik heb de afgelopen 16 jaar verschillende danssoorten geleerd: funk, hiphop, hedendaags, lindy hop en jazz. Met hier en daar wat workshops van andere dansstijlen. Ik stond ook een kleine 20 keer (of meer, ik hield het niet echt bij) op een podium, bij het jaarlijkse grote optreden, maar ook bij kleinere optredens op de Oudenaardse Bierfeesten, op de zeedijk of zelfs in de gebouwen van de enige echte Willy Naessens. Ik ben niet ’s werelds meest assertieve persoon, maar op een podium bloei ik open. Ik leef me in in de muziek, de dans en het verhaal. Sinds mijn operatie ligt het dansen stil. Ik heb nog een kleinere cursus van 5 weken gedaan. Jazz op het tamelijk hoge niveau dat ik gewend was. Dat was niet het beste idee… Ik kon niet zo goed mee als ik wou en mijn frustratie groeide. Met spijt in het hart heb ik mijn dansschoenen voorlopig aan de haak gehangen. Het uur van de les was niet ideaal en het was er even teveel aan. De combinatie met de andere sporten, een hoofd- en bijberoep en een gezin was niet vol te houden. Maar ooit neem ik het terug op. Elke keer als ik erover denk (of schrijf) wil ik niets liever dan terug naar die danszaal gaan.

Fietsen

Mijn papa is fervent fietser. Al zijn hele leven. We hebben nog foto’s en krantenartikels van in zijne jongen tijd, toen hij nog amateur koersen reed en zelfs een paar keer het podium haalde. Hij droomde er (niet zo) stiekem van dat één van zijn dochters zijn passie zou overnemen. Hij had helaas een danseres en een kunstenares… Maar in mijn puberteit sprak die mountainbike mij toch aan. Ik deed enkele tochten mee en reed er zelfs leeftijdsgenoten van mijn papa af. Veel verder dan dat kwam het niet. Tijdens en na mijn studietijd ging ik sporadisch eens mee op de koersfiets of reed ik de stress eraf op de rollen.
In 2018 veranderde alles. Na mijn operatie was fietsen één van de eerste sporten die ik terug kon (een kwartiertje op de rollen, stel je er niet teveel bij voor). En de microbe kreeg mij zowaar te pakken. Ik ging deze zomer wat vaker mee met mijn papa en ondertussen rijden we wekelijks samen een toertje. We waren vandaag zelfs samen onze eerste fietsreis aan het plannen. Ik wilde de Mount Ventoux doen, hij is die beu (jep, al teveel naar boven gereden langs elke mogelijk kant). Dus hij stelde Alpe d’Huez voor. Of nog iets anders. Kwestie is dat die fietsreis er dit jaar nog van komt en dat ik dus nog voor de zomer mijn eerste échte bergbeklimming ga doen. Dat betekent ook dat ik dus iets intensiever ga moeten beginnen trainen. Ik hou je op de hoogte!

Yoga

Ik weet niet meer precies hoe ik met yoga begonnen ben, maar het was enkele maanden na de geboorte van Sep. Ik danste nog wekelijks de babykilo’s eraf, maar ik had nood aan extra spierversteviging én mentale rust (het besef dat het ouderschap niet simpel is, was beginnen door te sijpelen).
Ik vond Adriene op Youtube en volgde haar 30-day challenge. Ik hield (hou) van haar manier van lesgeven en ook mijn waardering voor yoga groeide. Het was toch niet dat zweverige gedoe waar ik voor vreesde. Toen er een tweede kind kwam, vielen de yogamomentjes weg. Want ja, een tweede kind, dat is dus nog moeilijker dan één he, stel u voor! En iets dat je thuis kan doen en niet veel tijd of engagement vraagt, dat valt als eerste weg als het drukker wordt.
Deze zomer vertelde een vriendin dat ze ook graag yogalessen zou volgen. Zij woont op 5 km van mij, dus we besloten om samen lessen te nemen. Voor de gezelligheid én om het nu wel vol te houden. En dat lukt behoorlijk. We hebben zelfs al onze mama’s even enthousiast gekregen 🙂

Zwemmen

Aaah, zwemmen. Ik doe het graag, maar het is toch altijd zo een gedoe hé! Ik ben wel een waterratje en ook op reis is een zwembad een must. Als wij ooit steenrijk worden, dan wil ik een zwembad om elke ochtend enkele baantjes te trekken. Want ik heb er zoveel deugd van. Ik heb deze sport lange tijd niet meer gedaan, tot het op aanraden van de kinesist deel werd van mijn revalidatie. Nu probeer ik elke week te gaan zwemmen. Al moet ik wel toegeven dat dat te vaak naar mijn goesting niet lukt. Zoals gezegd: het is een heel gedoe en het neemt veel tijd in (met de huidige stand van zaken in mijn bijberoep krijg ik het er soms moeilijk bij). Extra moeilijkheid: ik wil enkel op rustige momenten gaan – ik ben zo een aso die een hele baan voor zich alleen wil.

Ben jij ook sportief ingesteld? Welke sporten doe jij? Hou jij het bij één favoriet of wissel je ook graag af?

Project Gezond Leven – 30 Days of Yoga – Deel 6

Dag 26

Ok, de allerlaatste loodjes zijn nu ingezet, met vandaag een Earth Practice. We zoeken de connectie met de aarde om ons evenwicht te zoeken en ons lichaam lang te maken. Niets fancy, veel stretchen en “finding what feels good”. De perfecte sessie om pijnlijke spieren te stretchen en je eigen lenigheid te pushen.

Dag 27

Wow, 5 dagen geen yoga gedaan. Ook hier weer het excuus van de zieke baby, sorry. Maar ik had echt geen energie meer en wilde op een vrij moment liever slapen dan sporten. Tot vandaag. Mijn energiepeil is nog altijd niet veel soeps, maar ik had nood aan een afspraak met Adriene. Sep doet een dutje, dus ik neem dit moment om de afwas te laten staan en de laptop op te zetten. Een kwartiertje Tree Pose, planking en stretchen. Afgesloten met een eigen reeksje buikspieroefeningen voor ik overga naar de savasana. Tien keer rustig in- en uitademen, blog openen en beginnen typen. En dan wordt Sep wakker. Alsof hij het door had.

Dag 28

Vandaag doen we aan “Playful Yoga”. Geen al te moeilijke bewegingen. Gewoon een paar extraatjes met de gekende neerwaartse hond. Alweer een video die uitnodigt om zelf creatief te zijn met de aangeleerde basis. Alweer een video die ik afsluit met wat sit-ups voor ik in savasana ga. Mijn ideale combo.

Dag 29

Sweet Surrender yoga: geef je over aan de yoga. Stel je open voor wat nog komt. Adriene motiveert je ook nu weer om terug te gaan naar de initiële reden waarom je aan deze challenge begonnen bent. Leuk om daar nog eens bij stil te staan. Eraan denken waarom je dit doet, zodat je gemotiveerd blijft. Zodat het geen opgave wordt. Al is het voor mij vandaag wel een opgave. Met een baby die ondertussen het hele huis overhoop haalt, lukt het niet zo goed om me te concentreren, bijvoorbeeld. Bij de “forward fall” merk ik dat ik een zwaar hoofd heb. Verkoudheid? Vermoeidheid? Ik heb alleszins het gevoel dat mijn hersenen teveel wegen.

Dag 30

Woohoow, we made it! Het geeft me toch wel een zekere voldoening om dat te kunnen zeggen. Adriene heeft een verrassing voor ons in petto vandaag… Ik had gehoopt op een zotte pose, maar neen. Het is nog veel zotter: doe gewoon zelf maar iets. “Find what feels good”. Waaaat? In de dansles zijn dat ook de meest gevreesde momenten, als ze zeggen: “doe zelf maar iets. Improviseer maar. Laat je leiden door je eigen lichaam.” Euhm, neen. Toon mij maar wat ik moet doen. De meest voorkomende reactie waarschijnlijk. Wij zijn het zodanig gewoon dat anderen ons zeggen wat we moeten doen, dat we blokkeren als we voor onszelf moeten denken/doen. Ook nu dacht ik: OMG, hoe ga ik in godsnaam 20 minuten volkrijgen met poses? Gelukkig deed Adriene gewoon mee. Zonder micro en zonder uitleg weliswaar. Zij deed gewoon haar ding. Ik besloot haar dus te volgen. Het duurde ongeveer een halve minuut. Toen ze startte met de zittende stretch, wist ik meteen hoe ik zelf verder zou doen. En dat deed ik dan ook. Grappig hoe Adriene soms exact hetzelfde idee had als ik op exact hetzelfde moment. Af en toe spiekte ik op de video, voor inspiratie. Ik moet zeggen: de 20 minuten waren zeer snel om!

http://yogawithadriene.com
http://yogawithadriene.com

Mijn conclusie na 30 dagen yoga

Ik wilde weer meer sporten en mezelf uitdagen in iets nieuws. Ik zag de 30 day challenge van Adriene en besloot dat dit wel een goede manier was om een basis op te bouwen en te zien of yoga is voor mij is. Ik had snel door dat yoga, net als dansen, een perfecte manier is om mijn gedachten écht leeg te maken. Als ik aan yoga doe, doe ik aan yoga. Dan denk ik aan niets anders. Al mijn gedachten worden dan even op pauze gezet. Dat is zalig! Een challenge van 30 dagen lang elke dag de mat bovenhalen is moeilijk. En voor mij duidelijk onmogelijk. Het is me niet gelukt om elke dag een video af te spelen. Enerzijds omdat ik op 2 (soms 3) dagen al aan een andere sport doe en ik daarvoor al tijd moet maken. Anderzijds was dit voor Sep niet echt de ideale periode. 4 weken lang is hij thuis geweest: eerst een angina, dan bronchiolitis. Aan yoga doen met een baby is huis is moeilijk. “Doe het dan terwijl hij slaapt” is niet altijd een optie: ik heb ook nog een huishouden en werk. Als ik een paar dagen geen yogasessie had kunnen doen, werd ik ambetant. Nooit gedacht dat ik het nodig zou hebben. Ik volg ondertussen ook de blog van Adriene, waar ze wekelijks een nieuwe video post. Die bewaar ik voor als ik eens geen inspiratie heb. Of voor als ik eens iets nieuws wil doen.

En nu?

Veel mensen denken waarschijnlijk: jaja, na die 30 dagen is het gedaan met yoga en gaan we terug naar onze gewone routine. Bij velen is dat ook het geval. Dat gevaar bestaat bij mij ook. Een dagelijkse yogasessie zal niet lukken. Dat is (voorlopig) niet mijn streefdoel. Ik ga wel op zoek naar een yogastudio in de buurt (wie er één weet zijn: alles tussen Kortrijk en Oudenaarde is haalbaar). Er zijn uiteraard verschillende soorten yoga en ik wil uitzoeken welke bij mij past. Het type dat Adriene aanleert (ik denk dat dat “flow” is), is goed voor thuis-yoga. Misschien wil ik één keer per week ook iets intensiever. Dat moet ik dus allemaal nog uitzoeken. Het verhaal eindigt dus zeker niet hier. Integendeel, het is het begin van een nieuw verhaal. Een nieuw hoofdstuk in mijn queeste naar een gezonder en gelukkiger leven (wow, zie mij zweverig doen!!).

Ik hoop dat ik jullie geïnspireerd heb om ook op zoek te gaan naar een sport of iets anders om jouw levensstijl net dat tikkeltje gezonder te maken. (Amai, het houdt niet op, Adriene heeft duidelijk een invloed gehad :))

P.S.: qua #boostyourpositivity kan dit ook wel tellen, denk ik…

Project gezond leven – 30 Days Of Yoga – Deel 4

Dag 16

Ok, we zitten over de helft en om dat te vieren heeft Adriene voor ons vandaag een “Easy Breezy” video klaarstaan. Ideaal, denk ik: een kwartiertje mediteren en rustig bewegen is wat ik nodig heb na de gebroken nacht en lastige dag met een ziek kind. Het gaat inderdaad rustig. We bewegen op het ritme van onze ademhaling door enkele warrior poses. Dit is zalig. Het lukt ook al beter dan in het begin om mijn evenwicht te bewaren. Maar dan zie ik Adriene vanuit mijn ooghoeken de overgang maken van plank naar zijwaartse plank. De vorige keer dat we dit deden, kon ik welgeteld 1 seconde blijven staan voor ik met mijn kont tegen het tapijt smakte. Ik had er dus al geen zin in. Dit is te moeilijk. Maar wow, is de vermoeidheid hier nu een bondgenoot of ben ik echt sterker geworden in mijn core de afgelopen 2 weken? Het gaat nog altijd niet even vlot als bij Adriene, maar ik kan me verdorie goed staande houden zonder pijn in mijn polsen of andere gewrichten. Win!

Dag 17

De titel van vandaag is “Happiness Boosting Yoga”. Ideaal voor een herfstige morgen, dus! Adriene vraagt in haar mailtje om een lijst te maken van de voordelen van yoga voor jou persoonlijk, behalve lenigheid en kracht. Nu, die twee waren voor mij eigenlijk het grootste deel van de reden waarom ik hiermee startte. Maar onderweg heb ik ook andere zaken gevonden: ademhaling, evenwicht, het “being in the moment” zoals Adriene dat zegt. Als ik aan yoga doe, doe ik aan yoga, dan denk ik niet aan de wasmachine die op de achtergrond staat de draaien of de berg afwas die me staat aan te staren. De poses van vandaag zijn ook niet heel moeilijk, dus ik kan me focussen op die 3 zaken die ik net noemde. In het begin had ik steeds de neiging om in te zakken bij sommige poses, nu kan ik al meer mijn hart “liften” en mijn ruggengraat lang maken, waardoor ik eigenlijk nog gemakkelijker mijn evenwicht vind. Ik voel dat mijn lichaam zich aanpast aan de yogabewegingen en kijk al uit naar de volgende sessie. Ik ga verdorie nog een échte yogi worden! 🙂

Dag 18

Na 5 dagen zonder sport wegens een ontwrichte schouder, waag ik me vandaag opnieuw aan mijn yoga challenge. Deze “Wonder Yoga” sessie draait om balans en “to regain wonder at being alive”. Ok dan! Veel evenwichtsoefeningen. Daar heb ik precies toch moeite mee vandaag. Het kan natuurlijk ook liggen aan de vermoeidheid na de gebroken nachten met een ziek kind of aan dat genezende kind dat nu vrolijk rondkruipt en de lades verkent… De schouder speelt me gelukkig niet zoveel parten, al blijf ik wel voorzichtig natuurlijk! Hoewel de Warrior poses zeer vlot gaan, merk ik toch het effect van 5 dagen niet sporten.

Dag 19

De video van vandaag was eigenlijk beter voor gisteren. Het is een rustige meditatiesessie: Breath and Body. Vooral focus op de ademhaling en het openen van het hart. Ik vind het aangenaam om mij te kunnen concentreren op de houding van mijn lichaam. Zo bevrijd ik mijn hoofd even van de duizenden razende gedachten. Ik ben iemand die het graag druk heeft en graag veel bordjes in de lucht heeft, maar twintig minuutjes mediteren en stretchen kan toch ontspannend werken. Het lukt mij echt al veel beter om alle andere gedachten los te laten en me volledig “in the moment” te voelen. Ook het feit dat ik telkens meteen na mijn sessie het stukje voor de blog schrijf, maakt dat de overgang van meditatie en rust naar dagelijkse rush niet te bruusk is. Aaah, zie mij zweven!

Dag 20

De video van vandaag bouwt voort op die van gisteren. Na de breath en body is nu het heart aan de beurt. Geen cardio training, maar wel een mindful yoga sessie. “It does not matter WHAT you do, but HOW you do it” en “put your heart into it” enal. Nu we aan 2/3 van de challenge zitten, is het echt al de bedoeling dat je je eigen ritme begint te volgen en focust op de flow van je eigen lichaam. Luister naar je lichaam, doe wat goed voelt (extra weetje: Adriene is momenteel bezig aan een tour door Amerika met yogalessen in alle grote steden. Deze tour heet “Find What Feels Good” tour – naar haar stokpaardje in de video’s). In het begin wil je echt volgen en de bewegingen doen zoals zij ze doet. Zo let je meer op de techniek en niet bepaald op je eigen lichaam. Als je je aandacht verlegt naar wat je doet met je lichaam en hoe dat voelt, lukt het ook veel beter om je evenwicht te bewaren en zelfs poses langer vol te houden of nog dieper te buigen in de downward fall. Aanschouw, nog meer voordelen van yoga!

Project gezond leven – 30 days of yoga – Deel 3

Ik heb al een derde van de challenge gedaan en ik moet zeggen dat ik er wel het plezier van begin in te zien. Ik heb mijn dagelijkse yogasessie nodig. Ook al is het soms maar een kwartiertje. Het gevoel van even te stretchen, mijn spieren te laten werken en te focussen op mijn ademhaling in plaats van op de to do-lijstjes is niet alleen aangenaam maar ook nodig.

We gaan dus verder!

Dag 11

Vandaag heeft Adriene het in haar mail over Shakti, naast Shiva een belangrijk symbool in de yogacultuur. Shakti staat voor energie, kracht en versterking. Blijkbaar staat ze vooral voor creatieve energie, vruchtbaarheid en vrouwelijke energie. De oefening van vandaag zou dus die Shakti energie moeten opwekken. Die Shakti energie kan voor iedereen iets anders betekenen. Ik ben er nog niet uit wat het voor mij betekent. Ik weet wel dat de oefeningen van vandaag zorgen voor een mooie stretch in mijn hamstrings. I like!

Dag 12

De sessie van vandaag is ideaal voor mij: “Yoga for Spinal Health”. Met “misvormde” en zwakke rug, kan een beetje extra versterking rond mijn ruggengraat kan nooit kwaad. En ja man, de vermoeidheid speelt me parten: het evenwicht bewaren bij de boomposities, het lukt niet echt goed. De gewrichten in mijn enkels kunnen deze pose ook nog niet zo lang aan. Adriene blijft meer dan twee minuten op 1 been staan, ik kan het de helft van die tijd volhouden. Oefening baart kunt, hoop ik dan…

Dag 13

Vandaag zijn de kernwoorden Endurance en Ease. Op minuut 4 doen we de oefening voor het stretchen van de schouders en bovenrug, wat echt enorm veel deugd doet nu! We komen opnieuw een paar keer in de “Warrior One” pose die we al kennen, maar we steken een tandje bij met een extra voorwaartse buiging. Vanaf minuut 14 komen we aan de pretzelachtige poses. Onze armen leggen we in een knoop en we wikkelen ons ene been over ons andere. Balans! Niet zo simpel. Ook wat lastig voor de enkel van het standbeen… Ik moet toegeven dat ik mijn tweede voet af en toe toch op de grond zet. Zeker als ze vanuit de pretzelpose overgaat naar een “Warrior Three” (ene been gestrekt naar achter, armen gestrekt naar voor), moet ik toch even een tussenstop maken. Wat kijk ik ernaar uit om net als zij met veel “ease” te blijven staan en een mooie houding aan te nemen!

Dag 14

Vandaag draait het allemaal om “Mindful Hatha Yoga”. Een beetje de zweverige kant van yoga dus… Ik bereid me al voor op heel wat gemediteer en “breathing” en lotushoudingen en zo. No way (gelukkig)! Het draait vooral om stretchen, “opening your heart” en rustig, bewust (“mindful”) bewegen. Mijn polsen zijn duidelijk nog niet veel sterker dan aan het begin van mijn challenge, ik hoop dat daar gauw verandering in komt. De sessie eindigt al na amper 16 minuten, dus ik doe er zelf nog enkele stretchoefeningen bij voor mijn rug, nek en schouders. Dat is het handige aan dansen: veel stretchoefeningen zijn hetzelfde (of gebaseerd op de yoga-poses). Dus ik kan hier wel gemakkelijk een beetje improviseren.

Dag 15

Woohoow, we zitten aan de helft! Dat wil zeggen dat ik het al 2 weken volhoud om dagelijks (ongeveer toch…) een halfuurtje uit te trekken voor de challenge. Dat wil ook zeggen dat ik maar 2 weken te gaan heb om deze 30 dagen te voltooien. Dat lijkt echt goed te doen. Ik kijk zelfs al uit naar mijn dagelijkse afspraak met Adriene. Zo ook vandaag! We werken naar de Half Moon. Nu ja, dat probeer ik toch… De eerste 5 minuten kan ik rustig opwarmen met Adriene, terwijl Sep mooi op zijn mat speelt. Na die 5 minuten begint hij wat lastig te doen. Ik kan het nog 5 minuten negeren. Daarna hou ik hem nog 5 minuten stil met brood. Maar vanaf minuut 15 moet ik de video toch pauzeren. Mijn zoontje blijkt koorts te hebben, vandaar… Ik geef hem wat Perdolan, knuffel hem en geef hem te eten. Gelukkig komt het lief op tijd thuis, zodat hij kan overnemen.

 

Yoga met een baby, een uitdaging…
 
 De laatste helft van de video kan ik dan toch focussen op die Halve Maan en dat is nodig, want balans blijkt belangrijk te zijn voor die pose… De vermoeidheid van de afgelopen gebroken nachten (lastige Sep, waarschijnlijk de aanloop naar de koorts van vandaag…) speelt mij ook parten. Ik verlies even mijn evenwicht en moet steun zoeken bij de salontafel. Voor de rest gaat het wel. Zelfs de Vinyasa – die zij zo gemakkelijk laat lijken – begint eindelijk een beetje te lukken. Maar vanaf morgen plan ik mijn yogasessie weer op een Sep-loos moment…

Project Gezond Leven – 30 days of Yoga – deel 2

We gaan verder met onze 30 dagen Yoga Challenge. Maandag ben ik gaan zwemmen, dus heb ik mijn yogasessie overgeslagen, sorry Adriene. Gisteren had ik na het werk een feestje met collega’s, dus daarna kwam het er niet meer van. Nog meer sorry, Adriene.

Vandaag gaan we weer verder, met dag 5. Let’s go! (P.s.: per dag heb ik ook een link naar de video toegevoegd, zo kunnen jullie ook meedoen :)).

Dag 5

Vandaag is een korte video: 16′. Ideaal als tussendoortje tijdens een drukke dag. Het is een opkikkertje, to make you feel alive! In het begeleidende bericht schrijft Adriene over het belang van de ademhaling. Niet alleen de juiste “techniek” van ademen is belangrijk, maar ook – en vooral – de connectie tussen je ademhaling en de flow van je lichaam. Het komt allemaal een beetje zweverig over, maar ja, wat verwacht je van yoga… De video is echter niet zo zweverig als je zou denken bij het filmpje. We beginnen met een opwarming en komen tot de warrior pose. We doen die links en rechts, met daartussen een paar keer downward facing dog en cobra/upward facing dog. Dan komen we al terug naar een zittende pose om te stretchen. Het gaat dus allemaal heel traag en snel tegelijk. Het heeft ook veel weg van de stretchoefeningen die we op de dans doen, dus veel moeilijkheden heb ik hier niet mee.
De video van morgen zou ook weer een korte sessie zijn, maar compleet anders. We’ll see. O ja, sorry voor de vele Engelse termen, maar dat is gemakkelijker voor mij dan dat ik de “officiële” Nederlandse termen moet nakijken (I know, liever lui dan moe :-))

Dag 6

“Six Pack Day”. Damn. Is dit ook al yoga? Ja dus. Ergens is het ook wel logisch: een sterke core is zo belangrijk. Net als bij dans, profiteer je ook bij yoga (en andere sporten) van goed ontwikkelde buik-, zij- en rugspieren. Vandaag gaan we dus voor een sessie buikspieroefeningen “op z’n yoga’s”. Je kent ze allemaal wel, de crunches die je moet doen. Maar nu gaat het er niet om hoe hoog, hoe vaak, hoe snel je gaat. Het is belangrijk dat je luistert naar je lichaam en je ademhaling volgt. Op je eigen ritme. Dat is nu iets wat ik weet te appreciëren aan yoga: je eigen ritme. Je voelt je niet verplicht om het tempo van de afgetrainde leraar te volgen. Als je thuis yoga doet, voel je ook de competitiedrang niet met de anderen in de zaal (tenzij misschien een beetje met jezelf). Dus je gaat je ook niet forceren. Dus minder kans op blessures. Win, Win, Win! Het is echt een korte sessie vandaag, dus Adriene stelt ook voor dat je eventueel andere yogaoefeningen doet aansluitend hierop. Maar ik heb er al een stevige wandeling naar en van de crèche op zitten, dus ik vind dat ik wel al sportief genoeg geweest ben voor deze ochtend 🙂 Namasté.

Dag 7

Rushy ochtend, 20 minuten later in de crèche dan normaal, eerste dag van mijn maandstonden (ok, dit wilde je misschien niet weten, maar het is wel zeer relevant om mijn gevoel van vandaag te schetsen), druk weekend voor de boeg en nog heel wat voorbereidingen die moeten gedaan worden daarvoor. Dus geen zin in een work-out. Maar ik heb me geëngageerd en ik kan toch niet na 1 week al opgeven (wat zouden jullie anders van mij denken)! Dus ik open mijn inbox en neem er mail 7 van Adriene bij. Ik hoop op een filmpje van 15 minuten, zoals gisteren. Yeah right! 30 minuten full body experience. Oh joy… Ik voel dat mijn buikspieren gisteren meer actie gekregen hebben dan normaal. Ik voel dat mijn nek en rug toch niet in de juiste positie lagen vannacht. Ik voel de spanning in mijn volledige lijf. Maar ik doe koppig mee met Adriene. Tot we aan de zijwaartse plank komen. Ik kan welgeteld 1 seconde blijven staan voor ik me weer op mijn knieën zet. Sorry, Adriene, je laat het zo simpel lijken, maar neen, bij mij lukt het vandaag écht niet. Als ik na 30 minuten weer in shavasana kom en nog een paar keer diep in- en uitadem, ben ik toch blij dat ik dit halfuurtje voor mezelf genomen heb en mezelf verplicht heb. Ik heb de energie om weer verder te gaan met mijn dag.

Dag 8 

Vandaag een dagje op uitstap naar Rijsel met een vriendin. Na het koken, eten en Sep in bed krijgen had ik vooral zin om mijn voetjes omhoog te leggen. Nog voor ik me in de zetel settelde met een filmpje, bedacht ik me dat ik die andere vriendin van mij vandaag nog niet gezien had. Ons Adriene. Dan maar eerst nog snel even een sessie yoga erbij. Vandaag lag de focus op meditatie en ademhaling. Dat wordt dus een chill halfuurtje. Yeah right! De eerste 10 minuten zijn inderdaad erg rustig in kleermakerszit wat ademhalen en luisteren naar de zachte stem van onze lerares. Daarna gaan we door naar andere poses. Sommige vragen toch wel enige lenigheid. Hier en daar bemerk ik een aantal minder losse spieren bij mezelf. Bij de ene pose moet ik toegeven dat ik minder lenig ben dan ik dacht, maar bij andere ben ik toch trots op mezelf dat ik enkele centimeters verder geraak dan verwacht. Na 28 minuten ben ik rustig en uitgerekt, dus ideaal voor een avondje voor de tv.

Dag 9

Tijd voor dag 9. Rugpijn, spierpijn en niet veel zin in yoga. Maar we gaan er toch voor. 25 minuten “Full Potential Detox Practice”. Jaiks… Dit wordt zweten! En ja hoor, je buikspieren mogen werken vandaag. Maar het valt nog mee. Ik doe het rustig aan en neem af en toe een rustpauze als Adriene weer aan haar chaturanga’s begint. Mijn polsgewrichten kunnen dat nog niet aan, dus ik gun ze wat rust. Ooit lukt het me!

Dag 10

10 minuten yoga voor dag 10. Vandaag draait om “Sun Salutations”, het groeten van de zon dus. Erg veel groeten aan de zon heb ik niet bepaald bemerkt, tenzij met de kont… (sorry, dat gedeelte van yoga is nog iets te zweverig voor mij). De oefeningen hadden we al geleerd in vorige filmpjes en waren erg repetitief, dus het was wel ideaal om te focussen op de ademhaling. Dat was dan ook het uiteindelijke doel van deze sessie. Adriene raadt deze sessie aan als stretching of opwarming voor of na een work-out. Volgens mij is het ook interessant voor mama’s met een druk leven of om (als de kids ein-de-lijk in bed liggen) toch nog een klein beetje beweging te hebben voor je aan die stapel strijk of afwas begint (of voor je je in de zetel ploft met een zak chips).

8 redenen waarom ik blijf dansen


De start van een nieuw schooljaar betekent voor mij ook telkens de start van een nieuw dansjaar. Ik dans al 12 jaar bij de Oudenaardse dansschool Break & Dance, zwangerschapsstop meegerekend. Naarmate de dansschool uitgroeide van 20 tot meer dan 300 leden, groeide ik ook als danser. Ik deed (bijna) elk optreden mee en ben ondertussen één van de ‘anciens’.

Een mailtje van mijn danslerares vorige week stelde mij voor een moeilijk dilemma. Ze opperde het idee om met onze groep in november nog eens een optreden te geven. Dat wil zeggen 10 weken lang elke zondagnamiddag 4 uren voorbereiden, naast de wekelijkse dansles. Om nu al 10 zondagen te reserveren voor dans is in mijn situatie niet meer realistisch. Helaas. Want de optredens zijn toch altijd de kers op de danstaart. Een runner’s high heb ik nooit gekend, maar ik heb genoeg redenen om wel high te worden van dans.

  1. Het is wel degelijk een échte sport. Zeker als je je helemaal smijt in je dans, kan het er behoorlijk sweaty aan toegaan. Het vereist techniek, lenigheid, conditie en coördinatie. Een beetje muzikaliteit is ook mooi meegenomen… Je traint ook spieren waarvan je niet eens wist dat je ze had! Check maar eens de afgetrainde lijven van de kandidaten van So You Think You Can Dance.
  2. Dansen is niet alleen goed voor je conditie en je spieren, ook je houding vaart er wel bij. Bij dansen wordt heel vaak de nadruk gelegd op je core. Het ‘korset’ rond je ruggengraat is erg belangrijk. Sterke buik-, zij- en rugspieren helpen je om je evenwicht te bewaren. Ze ondersteunen ook je rug, waardoor je minder snel gaat doorhangen en minder snel last krijgt van rugpijn. Denk maar aan de fiere, elegante houding van een ballerina/-o.
  3. Dansen is kunst. Of je nu een ballet ziet of hiphop, een tango of Afrikaanse dans, de bewegingen zijn mooi op zich (bekijk zeker de video achter de link).
  4. Als danser kun je je echt inleven in de emoties van je dans, wat het nog aantrekkelijker maakt voor de toeschouwer. Het maakt de belevenis voor jezelf ook zoveel intenser. Je bent niet alleen danser, maar ook acteur.
  5. Dansen – en dan vooral optreden – is een teamsport. Je kan de technisch beste dansers samen zetten, maar als ze niet op elkaar ingespeeld zijn en niet samenwerken, dan zal je choreografie ook niet goed overkomen. Als je maandenlang intens samenwerkt voor een optreden, leer je elkaar trouwens ook beter kennen en wordt het groepsgevoel nog aangesterkt.
  6. Optreden geeft een kick. Je leeft er maandenlang naartoe. Je zwoegt uren op elk dansstuk. Je spieren en gewrichten maken overuren, net als je hersenen. Je staat vol blauwe plekken. Je bent de liedjes bijna moe gehoord. Telkens herhalen en herhalen en herhalen tot elk detail juist zit. De zenuwen vlak voor je het podium op moet. “Hm, ik moet precies toch nog eens naar het toilet.” “Oh nee, hoe ging die passage nu weer?” Tot je opkomt: de muziek begint, het licht gaat aan en je bent verblind. Je ziet niemand zitten, behalve de eerste 4 rijen, maar je wéét dat de zaal vol zit. Je laat je meevoeren op de muziek en de bewegingen komen vanzelf. Je hoeft niet eens erg je best te doen om de juiste emoties naar boven te halen, de muziek en het verhaal zorgen er wel voor.
  7. Dansen is net als andere sporten een drug. De endorfines die vrijkomen door het sporten maken je gelukkig. Dit wordt nog versterkt door het ritme van de muziek waarop je danst. Daarnaast bouw je ook iets op: je start met enkele bewegingen om tot een volledige choreografie te komen. Je ziet dit keer op keer evolueren, dus je wil het proces van begin tot einde meemaken. Daarna begint het proces opnieuw. En zoals ik al zei: optreden geeft een kick. Kicks wil je altijd opnieuw beleven. En opnieuw. Dus ja, het zwarte gat na een optreden voelt een beetje aan als afkicken.
  8. Als je danst, kan je even al je zorgen vergeten. Als je helemaal opgaat in de muziek en de bewegingen, dan is er in je hoofd geen plaats voor de dagelijkse beslommeringen.

Misschien moet ik toch maar overwegen om een babysit te zoeken voor de komende 10 zondagen…