Ow yeah’s en Oh No #7

Het is weer zover: een overzichtje van de hoogtes en laagtes van de afgelopen week. Het was eigenlijk een week zoals de meeste: zoeken naar evenwicht tussen werk en gezin. Maar zo gaat dat bij iedereen, zeker?

Ow Yeah’s

  1. De knuffels met Warre. Het is een dingetje van hem tegenwoordig: voor hij gaat slapen, tussen het verhaaltje en het alleen achtergelaten worden in zijn bed, wil hij nog een paar minuutjes knuffeltijd. En moeder is uiteraard een gewillig slachtoffer. Dan zit hij op mijn schoot in de schommelstoel en overlopen we samen zijn dag. En dan nog enkel zoentjes en hup, bed in. Bij papa hoeft dat allemaal niet, alleen maar bij mama. En neen, ik vind dat niet erg 🙂
  2. Naar Brussel moeten met de auto en “amper” 10 minuten vertraging. Ik had een monsterfile ingecalculeerd en was dus ongeveer 20 minuten te vroeg op mijn afspraak. Tja, beter dat dan te laat.
  3. Hoe ongelooflijk flink Warre was bij de kapster. Jep, dat is mijn zoon! Die wervelwind. Hij kan ook stilzitten. Als ge hem voor een Bumba-marathon zet 🙂
  4. Long overdue date met mijn beste vriendin. We hadden er allebei enkele zware dagen op zitten. Een babbeltje en een pizzaatje, meer hadden we op dat moment niet nodig.
  5. Gaan fietsen met mijn papa/coach en bij thuiskomt 2 supporterende gezichtjes bovenaan de keldertrap zien.
  6. Moederdag en een zoon die elke dag van de week vroeg hoeveel keer het nog slapen was voor het moedertjesdag was. En de trots in zijn ogen als ik zijn cadeau opendeed. Echt, mijn hart!
Altijd leuk thuiskomen bij deze gezichtjes

Oh no!

Een te kleine vork voor de hoeveelheid hooi die je wil opscheppen. Dan is er niet veel nodig om alles te laten vallen. Of dan leg je gewoon best een hoopje hooi opzij voor een later moment. Met pijn in het hart. Maar dat hoopje komt wel nog op mijn vork terecht. Ooit.

Ow Yeah’s en Oh No #5

Mijn wekelijkse terugblik op de afgelopen 7 dagen. Met focus op de hoogtepunten, maar ook één laagtepunt, want, wel ja… that’s life.

Ow Yeah’s

  • Een fijne nieuwe kennis die ik erbij heb. Waar bloggen allemaal goed voor is! Talitha blijkt dan ook nog eens over een zeer scherpe mensenkennis te beschikken, want zij merkte dat aan de andere kant van het digitale venster de fantastische copywriter zat waar zij naar op zoek was. Blijkt het nog plezant samenwerken ook. (die eerste opdracht toch ;))
  • De Ronde was weer in town. Allez, niet in mijn huidige town, wel in mijn geboortetown. Als Oudenaardist heb ik daar altijd een dubbel gevoel bij. Het feit dat je een heel weekend praktisch opgesloten bent, want van zodra je een voet buiten zet word je omvergereden door een bende wielerterroristen of word je tegengehouden door fluohesjes met een bordje, dat is minder feestelijk. Dit jaar bekijk ik het echter anders. Ik reed de Ronde voor terroristen niet mee, maar deed mijn eigen toertje met mijn coach/papa. Al wilde hij mij wel het gevoel geven van over die finish te rijden. Dus de laatste 10 km reed ik wel waar Sep Van Marcke en de zijnen een dag later reden, zij het aan de helft van de snelheid. En uiteraard met een sprintje in de laatste 500m en een selfie aan de meet. Ja, ik voelde mij daar goed bij. Volgend jaar doe ik misschien wel mee met de meute?
  • Sep mocht op playdate bij zijn allerbeste vriendinnetje. Ze zaten samen in de crèche en zitten nu ook samen op school. Het is een schande dat het zo lang geduurd heeft, maar zaterdagnamiddag was het dan eindelijk zover. En hoe mooi speelden zij samen! Geen enkele keer ruzie. Ze bakten samen koekjes en zoals verwacht moest ik redelijk wat moeite doen om hem achteraf mee te krijgen naar huis. Toch leuk om te zien dat hij zo vlot overweg kan met andere kindjes. Want ik weet niet hoe het bij jou zit, maar ik heb daar toch altijd schrik voor.
  • Ik volgde een privé workshop van Cent Pur Cent bij onze apotheek. Eigenlijk was het gewoon een make-up artieste die mij op basis van mijn huidtype etc. opmaakte en tips gaf. Altijd eens leuk om opgemaakt te worden en er niet meer uit te zien alsof je 2 jonge kinderen hebt 😉
  • Inspirerende vergadering bij Room to Breathe in het landelijke Moregem. Binnenkort organiseer ik daar samen met Stefanie een evenementje. Want ik heb nog niet genoeg te doen!

Oh no!

Op zondagochtend nog snel even naar de Delhaize gaan, want we hadden geen hesp meer voor in de macaroni (en ZONDER BESTAAT NIET!). En daar langer aan de kassa staan dan dat we door de winkel gelopen hadden. Want ja, de helft van Anzegem moest nog chips en bier inslaan voor een namiddag koers kijken.

Den dezen vond het toen wel nog leuk in de winkel