Kleine gelukjes

Het was woensdagavond. We hadden net gedaan met eten toen de babysit toekwam.
Van 19u30 tot 21u op woensdagavond gaan Koen en ik dansen. Jawel, mijn man volgt vrijwillig danslessen met mij. Lindy Hop, om precies te zijn. Heel leuk, niet zo simpel. Je moet nogal een gevoel voor ritme hebben.

Dus, terug naar woensdagavond. De babysit begint aan het verhaaltje terwijl wij de voordeur achter ons dichttrekken. Bijna aangekomen aan de leukste dansschool ever (hihi), krijgt Koen telefoon van de danslerares. Ze had mij al twee keer proberen te bellen en een berichtje gestuurd. Tja, het geluid van mijn gsm stond nog af… De les kon last minute niet doorgaan. Spijtig! En ook niet. We hadden allebei al niet zoveel zin om te gaan; just one of those days, weet je wel.

Naar huis gingen we nog niet. De babysit was er nu toch, dus we konden maar beter genieten van dit gestolen momentje met ons twee. We trokken de stad in. We wandelden langs de nieuw aangelegde markt van Oudenaarde. Het was er rustig. Wat wil je, om 19u30 op een woensdagavond. We stapten een gezellige bar binnen. Het etablissement bestaat al zeker een jaar, maar nu pas geraakten we er. We waren de enige klanten. Normaal zou ik me daar awkward bij voelen. Vandaag niet. We gingen in een gezellig zithoekje zitten en bestelden een drankje. En dan begon het. We babbelden aan één stuk door, net zoals “in den beginne”. Het ging over de brouwerij, over mijn werk, over nieuwe plannen, over alles eigenlijk. Het ging niet over het huishouden of hoe moe we allebei zijn. Ik weet zelfs niet meer of we het over de kinderen gehad hebben. Het was een spontane, ontspannen date. Niet een “wij moeten nu iets gaan eten, want we hebben al 2 maanden geen date night meer gehad” date. Pas op, ik geniet altijd van een avondje uit met mijn wederhelft. Weg van de alledaagse beslommeringen. Maar het onverwachte, het spontane en de leuke muziek in de bar maakten het toch een speciale avond. Zomaar, midden in de week.

Het zijn die kleine, toevallige gelukjes, die ik wil koesteren en die me helpen om moeilijkere momenten door te komen. En die ik wil delen met jullie. Zomaar. Omdat het niet altijd grootse belevenissen hoeven te zijn.

Move your body #boostyourpositivity

Lilith deelde deze vorige week haar ervaringen met haar vermoeide zwangere lichaam. Blijkbaar heeft ze het soms een beetje moeilijk om actief te zijn/blijven tijdens deze zwangerschap en daarom zocht ze herkenning bij andere moeders.

Helaas kan ik die niet geven. Ik kan echt zeggen dat ik tijdens mijn zwangerschap genoeg fut had om tot (bijna) het einde te blijven bewegen.

Ik was in de eerste 3 maanden wel zeer moe, maar ik was werkloos, dus ik kon slapen wanneer ik dat wou/nodig had.

Toch ben ik ook dan blijven sporten. Jullie weten al dat ik dans. We hadden toevallig ook een groot optreden in de tiende week van mijn zwangerschap. De intensieve voorbereidingen waren geen probleem dankzij de dutjes achteraf. Gelukkig had ik ook geen last van misselijkheid, want de zenuwen die toch altijd even door mijn lijf razen voor ik het podium opga hadden daar zeker geen goed aan gedaan… Na het optreden was het zomerstop, dus moest ik iets anders verzinnen om actief bezig te blijven.

Ik deed nog even verder met de rugschool. Tegen de zesde maand begon mijn buik in de weg te zitten. Wegens de “vernieuwde” anatomie van mijn buikspieren (de kinesist wist me erg smakelijk te zeggen dat je spieren echt uit elkaar getrokken worden tijdens een zwangerschap) was een intensieve work-out specifiek voor de buikspieren niet meer aangeraden.

Tijdens de zomerstop van de danslessen begon ik ook opnieuw met aquagym. Mijn mama doet dit al meer dan 20 jaar bij een ex-collega thuis en vroeger ging ik af en toe mee. Het leek me een goed idee om op mijn eigen tempo de oefeningen mee te doen in het water. Naarmate de buik meer en meer in de weg zat, liet ik de aquagymlessen voor wat ze waren en ging ik 1 à 2 keer per week gewoon zwemmen. De rust van een privé-zwembad en het gezelschap van mijn zus waren ideaal voor een uurtje zwemmen (lees: “bewegen in het water”). Tegen de achtste maand was mijn buik écht te zwaar geworden en was het nogal lastig om in en uit het zwembad te komen (ik dacht echt dat het trapje het op een dag zou begeven onder mijn gewicht :)). Ik kreeg ook steeds meer harde buiken na een zwemsessie, dus het leek me slim om ermee op te houden.

IMG_2077
Het volhouden gaat natuurlijk net iets gemakkelijker als het zwembad voor de aquagym er zo uitziet…

Als dit je positivity niet boost, dan weet ik het ook niet meer…

Daarnaast sprak ik geregeld af met een pas bevallen vriendin voor een wandeling met haar kleine baby op koele zomerdagen en warme herfstdagen. Voor beiden was het goed om in beweging te zijn, te genieten van de natuur en van de vele reacties op haar schattige zoon en mijn dikke buik.

Na mijn bevalling mocht ik 4 weken niets doen (echt niets, zelfs geen maxi-cosi met baby dragen). Na 6 weken begon ik opnieuw te dansen (wow, het verschil met mijn teamgenoten was groot! Weg conditie en lenigheid). Ik begon ook weer aan aquagym te doen. Dit in combinatie met de postnatale oefeningen van de kinesist. De kilo’s vlogen eraf (mede dankzij de borstvoeding, uiteraard!). Ik was echt trots op mezelf dat ik na 3 of 4 maanden alle zwangerschapskilo’s kwijt was.

Eens je begonnen bent, kan je niet meer stoppen, natuurlijk! Een vrouw verandert naar het schijnt als ze moeder wordt. Ik heb die verandering volgens mij vooral gemaakt op vlak van gezondheid. Ik wil een gezonde levensstijl meegeven aan mijn kind, dus dan moet ik bij mezelf en het lief beginnen.

Enerzijds probeer ik dus te letten op mijn voeding: gevarieerd, minder vlees en vers! Ik ga hier niet te extreem in te werk en volg geen diëten. Ik weet van mezelf dat ik dat toch niet volhoud en erg gezond vind ik al die eliminatiediëten precies toch niet (intolerantie en allergieën niet meegerekend, uiteraard!). Alles met mate en zoveel mogelijk variëren, dat is mijn motto!

Ik wil blijven bewegen omdat ik echt merk dat ik lusteloos word als ik een paar dagen niets gedaan heb. Zeker na de 30 dagen yoga challenge merk ik het verschil tussen een dag gesport en een dag niet gesport. Zelfs 20 minuten yoga maken het verschil (nooit gedacht dat ik dat zou zeggen…).
Ik wil actief bezig blijven en zeker nu ik meer “vrije” tijd heb, vul ik die graag voor een deel op met sport.
Ondertussen ga ik dus 1 à 2 keer per week naar de aquagym, dans ik op zaterdag en doe ik tussendoor af en toe aan thuisyoga. Daarnaast start ik binnenkort opnieuw met de rugschool om het korset rond mijn ruggengraat te verstevigen.

Voila, op de valreep dus toch nog een mooi voorbeeldje van “move your body” 🙂

Evaluatie na een maand halftijds werken

Deze week is het thema van #boostyourpositivity “work”. Opnieuw geheel open voor interpretatie en eigen invulling.
Het toeval wil nu dat het iets meer dan een maand geleden ik dat ik halftijds ben beginnen te werken. Tijd dus voor een kleine evaluatie, me dunkt.

De voordelen:

  • Mijn huishouden is niet langer een ramp: de was stapelt zich niet meer op, het huis geraakt rommel- en stofvrij, … (alhoewel dat ook dat de laatste 2 weken niet meer klopt, aangezien ik met een zieke baby thuis zit – ik snap niet hoe hoe “stay at home mums” het doen!)
  • Ik kan nog meer tijd in mijn keuken spenderen. Nu kan ik op mijn vrije dagen echt vroeg aan het eten beginnen. Zalig voor als ik eens wil experimenteren met zotte recepten!
  • Voor dokters- en andere afspraken moet ik niet meer mijn agenda uitpluizen voor een gepast momentje. Overdag hebben die mensen ook meer vrije plaatsen, dus ik offer mij wel op om die te vullen.
  • Sep is de afgelopen weken van een angine in een bronchiolitis gesukkeld, dus geen crèche voor hem… Gelukkig moet ik nu minder opvang zoeken, want ik ben toch de helft van de week thuis.
  • De bedoeling was dat ik veel tijd zou kunnen besteden aan het pas gestarte bijberoep, maar o.a. wegens zieke Sep is daar nog niet veel van in huis gekomen. Al moet ik toegeven dat het huishouden ook vaak de voorrang kreeg (“ik zal me beter kunnen concentreren als mijn huis eerst proper ligt, anders denk ik toch maar aan die klusjes die nog moeten gedaan worden”). Puur uitstelgedrag, I know! I’m working on that…

De nadelen

  • De reacties die ik krijg, zijn er vooral van bezorgdheid (“Oei, kan je dat financieel wel aan?”). Of ze denken direct dat ik gekozen heb voor halftijds om voor Sep te kunnen zorgen. Dan zijn ze verwonderd als ik zeg dat Sep toch nog altijd fulltime naar de crèche gaat. Die halftijdse is een noodzaak omdat er niet genoeg werk is voor een fulltime. Ik kies ervoor om Sep fulltime in de crèche te laten omdat ik dan de perfecte huismoeder kan spelen intussen én mijn bijberoep kan uitbouwen. En Sep is zo gelukkig als hij samen met de andere kindjes speelt. Volgens mij beseft hij nu echt nog niet of ik hem nu om 16u ophaal of om 17u. Voilà, zo weet u dat ook!
  • Uiteraard heeft die halftijdse tewerkstelling ook financiële gevolgen. We moeten dus een beetje op onze uitgaven letten, maar gelukkig hadden we een kleine reserve, verdient het lief goed zijn boterham en waren we sowieso al redelijk voorzichtig met ons geld. Echte problemen heb ik op dit vlak dus nog niet gehad. We zullen zien of dat binnen een paar maand nog zo is.
  • Ik weet (nog) niet goed wat gedaan met al die vrije tijd. Ik presteer blijkbaar beter als er een beetje druk achter zit. Niet op een manier dat ik in de examens altijd wachtte tot de laatste dag om eraan te beginnen. Zeker niet! Ik voel me gewoon nutteloos als ik tegen de middag al klaar ben met wat ik gepland had voor die dag. Wat doe ik dan met de rest van mijn dag? Als ik me in de zetel zet met een boek of een film opzet, dan voel ik me schuldig omdat ik niets doe in het huishouden. Maar anderzijds durf ik al eens wat langer bezig te zijn met kleinigheden, want ik heb toch tijd genoeg en zo geraakt mijn huishouden ook nooit afgewerkt. Want ik vind altijd wel iets om te doen. Hetzelfde had ik ook toen ik werkloos was: je voelt geen druk, dus ook geen motivatie.

Dit zijn zowat de belangrijkste voor- en nadelen van halftijds werken die ik momenteel ervaar.

Hoe zit het bij jullie? Werken jullie fulltime/parttime? Eigen keuze of noodzaak? Wat ervaren jullie als voor- en nadelen? 

Morgenstond heeft melk in de mond

Goedemorgen allemaal!

Als trouwe volger van Lilith zag ik maandag haar aftrap voor een nieuwe #boostyourpositivity. Voor meer info over de opzet van deze Activia campagne en andere deelnemende bloggers, verwijs ik je graag door naar de website.

Dit jaar draait dus rond thema’s in plaats van aparte opdrachten. Daarnaast heb je uiteraard ook nog de Instagramchallenges met deze week de hashtags #showyourmorning en #mybedhead. Wie mij volgt op Instagram, heeft de eerste gehashtagde foto al zien passeren.

Zoals je aan de IG-hashtags ziet, is het thema van deze week dus ontbijt/ochtendrituelen. Blogpostinspiratie alom!

Sommigen hopen hier dus een herkenbaar ochtendlijke rush-verhaal te lezen. Pech! Ik hou echt niet van een rushy morning. Dan kan ik niet met een rustig gemoed naar het werk vertrekken en ben ik gegarandeerd iets vergeten (of zit ik de hele dag met het gevoel dat ik iets vergeten ben). Ik sta dan nog liever wat vroeger op voor een comfortabele ochtend – ontbijt is voor mij een must en kan wel een halfuur duren. Dus, dat is ook wat ik doe:

05.55: de wekker loopt af (als Sep ons nog niet wakker gemaakt heeft om 05.30…)
05.57: het lief en ik gaan ontbijten, vaak met Humo/smartphone… bij de hand, soms echt gezellig met een babbeltje (als we vol goede energie zijn opgestaan). Ik drink geen koffie, maar ik geniet van een tas koude melk bij mijn cornflakes of granola. Ik heb ook geen koffie nodig om wakker te worden. Een glaasje citroenwater doet het even goed!

IMG_2061
Zonder yoghurt is mijn ontbijt niet compleet
06.20: we maken onze lunch klaar (vaak boterhammetjes uit luiheid, maar soms ook eens een “specialleke”: slaatje, wraps, overschot van de dag ervoor…). (Als Sep al wakker is, zit hij mee aan de ontbijttafel en duurt het ontbijt langer, maar dat compenseert later wel.)
06.25: naar de badkamer. Douchen of wassen aan de lavabo (nee, wij douchen ons niet elke dag, is niet goed voor de huid, nàh!). Sep is vaak al wakker, maar zit rustig in zijn bedje te spelen. Geduldig aan het wachten tot mama en papa klaar zijn. Nu hij kan kruipen, zetten we hem op zijn mat en komt hij een bezoekje brengen in de badkamer.
06.45: het lief vertrekt naar zijn werk. Ik leg de laatste hand aan mijn outfit en “make-up” (laagje mascara op de wimpers, that’s it – natural beauty, aja! – of luiheid…).
07.00: ik kleed Sep aan.
07.10: ik ga met Sep naar beneden, tijd voor zijn ontbijt. Ook hij is een trage eter. Van wie zou hij dat hebben?

IMG_2062
Soms is Sep al wakker om 5u30 en zit hij dus samen met mama en papa aan de ontbijttafel
07.30: boekje voor de opvang invullen, verzorgingstas voor Sep klaarmaken, schoenen en jassen aan. Tassen in de auto zetten.
07.45: Sep en ik gaan de deur uit, richting crèche.
07.55: Sep is afgezet in de crèche en mama vertrekt richting werk.
08.20: ik ben geïnstalleerd, ingelogd en klaar om te beginnen werken.

Je ziet dat bij ons ochtendritueel alles nogal ruim gerekend is. De ene dag heb ik nog een kwartiertje over om wat met Sep te spelen voor we moeten vertrekken of enkele huishoudelijke taakjes af te werken, maar de andere dag is het toch juist gepast. Veel hangt af van de afgelopen nacht en het humeur van de huisgenoten.
Positief is wel dat ik dankzij mijn rustige ochtendroutine vol energie aan de dag kan beginnen.

Verloopt jouw ochtend even rustig of doen jullie het met minder tijd?