Wat zal 2018 mij brengen?

Awel, dat ik het nu eens niet weet, se!

Bij de aanvang van 2017 wist ik dat ik de volgende 365 dagen vooral zou besteden aan bevallen, een huishouden leren managen met 2 kinderen en het plannen van ons – al zeg ik het zelf – meer dan geslaagd huwelijksfeest. De overgang naar dat nieuwe jaar ging ook een beetje aan mij voorbij, wegens het ongeduldig wachten op de komst van baby Warre.

Nu heb ik echt met volle teugen genoten van de afgelopen weken samen met vrienden en familie. Ik maakte opnieuw geen echte voornemens. Ik heb deze keer ook geen grote plannen voor het komende jaar. Behalve dan de schouderoperatie die me (hopelijk) voor de rest van mijn leven moet verlossen van pijn en ontwrichting en waardoor ik ongeveer een maand “out” zal zijn. Maar verder niets speciaals.

Het geeft een dubbel gevoel. Enerzijds ben ik blij dat het eens een rustiger jaar wordt. Dat ik eens niet weet wat er op mijn pad zal komen en dat dat pad daardoor nog open ligt voor alles wat het maar kan kruisen. Anderzijds word ik ook gewoon nerveus van dat “niet weten”. Mezelf kennende, ga ik het ook niet rustig kunnen houden. Ik word nu al zot omdat ik een week thuis moet blijven wegens ziekte. Ware het niet dat ik uitgeput ben als ik nog maar naar het toilet ga of buiten adem ben als ik één zin heb “gezegd”, ik stond al te strijken en had al 5 artikels geschreven. Ik kan dus niet anders dan rusten. Maar gelukkig word ik er niet van… Een jaar van niks doen is dus zeker niet aan mij besteed.

Maar wat ik allemaal ga uitspoken dit jaar… I will see. And you will too, here, in mijne digitale living. Pakt u nog een koekske, de koffie staat op. Zet er u bij voor alweer een gezellig jaar!

En o ja, bijna vergeten: mijn beste wensen, hé!

Xxx

Fien