Ik beken

Tja, tags… Ik heb er een beetje een haat-liefderelatie mee. Enerzijds doen ze mij denken aan de kettingbrieven van vroeger en zeker als je dan nog mensen moet “nomineren”. Maar anderzijds zijn ze ook gewoon een welkome afwisseling als je even zonder bloginspiratie zit of je te weinig tijd hebt om een hoogstaande (ahum ;)) post uit te werken.

Deze “ik beken”-tag zag ik bij Liese, die hem bij Evi haalde, die hem op haar beurt las bij Mrs. Curly. Ik volg de twee laatste dames wel – want hele toffe blogs – maar af en toe glippen er een paar berichten door de o zo grote mazen van mijn blogleesnet (Woord van het Jaar 2019, mark my words! ;)). Anyways, na Liese haar bekentenis ging ik ook die van Evi en Anneke lezen en ik vond dat ik ook maar eens moest bekennen. Een paar kleine vraagjes beantwoorden om jullie een nog beter beeld van deze Superwoman te geven, daar doen we het voor. Enjoy!

Hoe zag ik eruit toen ik puber was?

Dat is hier al een moeilijke, vind ik. Want de puberteit, dat is zowat de hele middelbare school, toch? Voor mij alleszins, hoewel ik niet écht zwaar gepuberd heb. Geen duizenden haarkleuren, geen dreadlocks (hoewel ik wel wilde), geen piercings. Ik was – zeker aan het begin van het middelbaar – een brave seut. Die eerste jaren was ik nog een schattig meisje, pas van de lagere school af, met de grote wereld voor zich. Op mijn 14e kwamen de blokjes en kreeg ik een serieuze groeischeut. Ge raadt het al: lange, magere zwieber met een brace face. En wat jeugdpuisten hier en daar (al viel dat al bij al goed mee). Als mijn tanden dan tegen mijn 16e mooi recht stonden en mijn lichaam al iets meer vrouwelijke vormen had aangenomen, kwam ik in – wat ik vind – de mooiste periode van mijn leven tot nu toe. Ik had het lijf van een fotomodel en de glimlach die erbij hoorde. Met de giga neus heb ik in de loop der jaren leren leven. Hej, als Sarah Jessica Parker het kan hebben, dan ik ook!  

Van welke muziek hou ik?

Ik heb een zeer eclectische smaak en die hangt vooral af van mijn gemoedstoestand. Soms kan ik genieten van wat oude rock of chillen bij wat reggae, maar ik rap evengoed mee met Eminem of kweel in de auto mee met de Spice Girls. En op feestjes kan ik me serieus laten gaan op drum&base of dubstep. Eigenlijk alles, behalve de zware house of techno en van die toestanden. O ja, en experimentele jazz (daarin deel ik de mening van Liese ;)).
Wat misschien iets minder voor de hand liggend is, is mijn (en Koens) voorliefde voor oude muziek. Denk Chuck Berry en consorten. De muziek waarop we dansten in de lessen Lindy Hop.
En nog zo een “specialleke”: Balkan muziek. Het concert van Shantel in De Botanique was voor ons waarschijnlijk één van de beste van de afgelopen jaren. Dansen dansen dansen!

Waar ben ik fan van?

Goed eten (allez gij?).
Goeie muziek.
Passie, humor en een opgewekte persoonlijkheid. Als ik die eigenschappen tegenkom in mensen, dan krijgen die mij direct mee. De gedrevenheid van iemand kan zo aanstekelijk werken. En ik heb bewondering voor écht grappige mensen. Goeie humor, een beetje sarcastisch, soms heel flauw, soms heel droog. I love it!
O ja, en zelfvertrouwen. Mensen die zelfvertrouwen uitstralen en niet arrogant zijn, daar heb ik toch veel bewondering voor.

Waar weet ik nu eens niets vanaf?

Zoals ik bij de meeste vrouwen las: auto’s. De theoretische kennis valt gelijk wel nog mee. Ik weet hoe ik het oliepeil moet checken enzo. Maar vraag me niet om een band te vervangen. Een van mijn grootste angsten is om ooit in panne te vallen ergens midden op een snelweg in the middle of nowhere in Frankrijk ofzo. Ma echt he. Wat dan gedaan???
En daarnaast ook nog: politiek, financiën (eigenlijk alles wat met cijfers te maken heeft), juridische shit. Grotendeels omdat het mij echt geen fluit interesseert allemaal. Wel grappig dat ik in dit huishouden wel degene ben die de “boekhouding” doet. Gelukkig heb ik sinds kort en dankzij Kelly YNAB in mijn leven. Ik weet nog maar half hoe het werkt (vooral bij VISA-uitgaven moet ik Kelly’s cursus er nog eens bij halen), maar als we ooit een huis willen bouwen, dan weten we maar beter hoe we er financieel voor staan…

Wat weten maar weinig mensen over mij?

Nu ga ik hier eens een primeur delen, se. Mijn mama heeft me lang afgeraden van het te doen, want “wat zouden de mensen zeggen”. Maar als ik het voor de journaliste van de Libelle durf, dan durf ik dat hier voor jullie ook. Ik heb had een angststoornis en ben daarvoor af en aan in behandeling bij een psychologe. Het hangt allemaal samen met mijn controledrang en zeer zware tekort aan zelfvertrouwen. Van mijn 21 tot mijn 25 was ik relatief intensief in behandeling, maar de laatste jaren ga ik nog maar af en toe bij de psychologe langs. Als de angsten en paniekaanvallen weer opspelen en ik ze niet de baas kan (vooral in stresserende periodes) of als ik voor grote veranderingen in mijn leven sta of met vragen zit. Want ja, zij helpt me ook met mijn onzekerheden. Misschien schrijf ik er ooit wel eens een uitgebreidere post over, al weet ik niet of mijn lezers daarop zitten te wachten (let me know if you do).

Wat kijk ik stiekem op tv?

Trash tv all the way. En helemaal niet stiekem, iedereen mag het weten. Het is vaak een mechanisme om mijn gedachten uit te schakelen en het denken/piekeren onder controle te houden. Denk aan Temptation Island, alles met Jani, Boer zoekt Vrouw enzovoort…
Ik kijk zeer graag naar “intellectuelere” programma’s ook, of documentaires zoals Pano. Maar daarna draait mijn brein weer overuren, waardoor wat mindless afleiding welkom is. Datzelfde geldt ook na drukke dagen en in stresserende periodes.

 

Published by

Mamafien

Mama - Lief - Zus - Dochter - Vriendin - Danser - Copywriter - Blogger - marketingprofessional - Vrouwen en Bier - Familie - Curious about life - Neurootje - Keukenprinses - Piano - Muziekliefhebber - ...

4 thoughts on “Ik beken

  1. Wat fijn dat je deze tag overnam! En ik ben inderdaad wel benieuwd naar die angststoornis. Er is trouwens niet mis met een psycholoog hoor, ik ben er jaren naartoe gegaan voor faalangst. En nu zijn er nog momenten waarop ik nood heb aan gesprekken ermee.

    1. Nja, ik vind daar ook niets mis mee, maar de generatie van onze ouders is daar toch anders in. Ma mss is dat ook een beetje mijn mama die het moeilijk had met het feit dat het haar dochter was (dat verwacht/wil) je niet als ouder…

  2. Hands up voor jouw ‘bekentenis’ ivm de psychologe! Niks mis mee 😉 Hier jarenlang in behandeling geweest bij een psychiater voor een eetstoornis. Schaam me er geen beetje voor. In tegendeel, we moeten trots zijn op onszelf dat we de stap naar hulp (ooit) hebben gezet 🙂
    Ahja, en trash tv for liffffffffe, jong! 😀

Laat een reactie achter op Evi Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.